Toprak kokusu derinlerime işledi, galiba sonum yakın mesafe.
Düşünüp kötüye yormanın ne anlamı kaldı?
Şiirlerimdir benim ölüme yazdığım tek hitabe.
Göremediklerimi gördüm, gözlerim kendini saldı.
Takvim yaprakları ilerlemiyor, ne olduğunu anlamadım.
Saat zaten doğduğumdan beri aynı.
Acılarım aheste kaldı, bir gece uykumdan kalkamadım.
Bulamıyorum artık ben içimde ki kaybı.
Karanlıktayım, ışık yok, kendi kendimle konuşuyorum.
Bir nur göründü gözüme, sessiz kaldım.
Sanki Safa ve Merve de kendimi
koşturuyorum.
Ve şimdi bunları düşünüp ölüm günü için hayallere daldım.
©ggurkann
G