Yaprakları sararmış sonbahar ağacının altında aklına gelenleri düşünme, sorgula.
Hayatını o'na buna göre değil, kendi düşüncelerine göre kurgula.
Bak; gökyüzüne bak, güneş ışığının altından kaçmak isteyen bulutlara.
Kışın evi barkı olmadığı için sokakta kalan, hali senden kötü olan yoksullara.
Güneşe baksana bir kere sevgili, tenini yakarcasına vuruyor sana.
Bu yüzdendir belki de sadece gecelerimi sevmem,
Nefret bu yüzdendir, her güneş doğuşunda edilen küfürler.
Görmem hayallerimi, gerçekleşmeyecek olanları mühürler giderim.
Anlam veremiyorum artık, herkesle bozuluyor aram.
"Paran yoksa karakterinden harcarsın." dediler inan yoktu param.
Ve harcadım karakterimden, çokta göze battı.
Nefretlerine benden bir torba daha köz attım.
Bulutlar olmasa da, umut yağmasa bu şehire.
Yaşadığın ömür kısıtlı; senin de benim de.
Artık "Tamam geçti her şey." diyecek dostum da kalmadı.
Artık sattı herkes inan; satana, satan oldular varamadım tama.
Ortaya bir söz atarsam artık, herkes yalan duyar.
Kimi 2 çift göz için, koskoca 2 seneyi, 2 saniyede kusar.
Kimi benden taraf olmasına rağmen, karşı tarafa geçip susar.
Tutamam hayallerimi onlar ebediyete kadar uçar.
*Bundan birkaç ay sonra yanımda kimse olmayacak, buna eminim.*
Geleceğimi kurtaramaz; dertsiz, güzel geçmişim.
Ben, hedefini şaşıran bir trenmiymişim neymişim
Raydan çıkmışsam eğer, üzerine geliyorum büyütmeyelim.
Ben bir sahtekarmışım, öylesine şiir yazar duygularımı belli etmeye çalışırmışım.
Ordan, burdan aldığım kolpadan sözlerle şiir yazar, sevgimi de bunlara sığdırmaya çalışırmışım.
Mesajta "Güzel." yazan, şevkimi kaybettirmemek için söylenen onlarca sözle karşılaşır,
Bunların etkisiyle tekrardan şiir yazmaya kalkışırmışım.
Yarım kalan her şeyi topluyorum lakin, varamıyorum tama.
Anlayasım gelmiyordur belki;
Neden herkes böyle kaba?
Neden hiçbir derde deva değil gösterdiğim çaba?
©1brah1m
S