Şurada birçok insan tanıdım,
Bir tek sana şiir yazdım.
Hakkındaki konuşmamamı emretmiştin,
Ama iftiralarına kayıtsız kalamadım...
Daha deşilecek neyim kaldı ki?
Beni bu kadar tanımanın nedir temeli?
Seni sensizken sessizce sevmiş birine
Alternatif olarak gördüğünü nasıl söylersin?
En ufak karşılık beklemeden,
Yokluğundan eminken.
Peki şiir yazdığın kızlardan;
Hangisi gerçekti?
Hangisi ya da hangileri alternatifti?
Senin için...
Sevmemiş bir insan o ultra kırıcı
Sözlerine sabreder miydi?
Anladım ki herşeyin fazlası zararmış,
Sabrın bile...
Ardı arkası kesilmedi ki,
O kırıcı sözlerinin.
Bencil değil bir insanım,
Hangi insan kayıtsız kalabilirdi?
O sözler düşmana bile söylenmezdi,
Ve özellikle de karşılıksız bir sevgiye...
Rahatsızlık bile vermemişken,
Canımı yaktın girdin aklıma dedin!
İlk sen geldin hakaret ettin,
Ve kendin ettin dedin!
Anladım ki!
Bu devirde düşler para etmez,
Beni aşkı sevgililik zannedenler anlayamaz.
Anlaman gerekirdi yalnız bir insanın;
Nasıl sevmesi gerektiğini!
Gün gelir herşey somuta dönüşünce;
Şahitlik yapacak,o zaman anlarsın...
Ben uçta sevip,etmem eksik aklımdan,
Yalnızca yaşarım,ama anlayamazsın!
Bir Sabahattin Ali gibiyim,
Gömüldüğümden beri içime.
Yok artık diyecek bir şeyim,
İnanmayan kalbine!
Olduğum gibi sevilmedim,
Ama olduğu gibi sevdim.
Her sorgulandığında sevgim;
Daha da kaçtı hevesim!
Göstermek için...
Ben güzel sözleri ödünç vermem,
Hiçbirini de geri istemem...
Korkma! artık rahatsız etmem...
©şiiryazan.
Ş