Bir pazartesi sabahı
daha horozlar uyanmadan
Penceremden sokağa bakıp
Anlamsızca hayatımı sorguluyorum
Sokaklarda kimseleri göremiyorum
Daha gün yükselmemişken
Yalnız kaybolan gençliğimi ve hiç uğruna
Ertelediğim hayallerimi sorguluyorum
Sokaklara bakıyorum sabahın ilk ışıklarında
Bekliyorum sessizce gelmekte olanı
Gözlerim arıyor her taşın her ışığın altında
Bu karanlığı aydınlatacak umut dolu ışığı
Kalkıyorum sonra üstüme kara bir elbise
Tam boynumun ora bir pranga
Elime ağır kare bir gülle
Çıkıyorum sokağa derttaşlarımın yanına
Boğuyor beni renkli kumaştan pranga
Sorguluyorum neden ruhun bu çilesi
Anlayamıyorum herkesi esir eden
Bu düşmanı nasıl yeneceğiz
Sorguluyorum her sabah ve her akşam
Belkide yalnız o saatlerde özgür
Ve bir fincan kahveden sonra
Kendine gelmiş uykulu adam gibiyim
©furkansyn
F