Sorma Sevda yüklü gönlün ne halde, Yorgun düşmüş aşkın keşmekeşinde.
Gözlerinde bir hüzün, dudaklarında keder, Yılların yorgunluğu çökmüş her bir edana.
Bir zamanlar neşeli, coşkuluydun Sevda, Sevdanın ateşi yakardı her bir bedeni.
Şimdi ise solgun bir gül misali, Yaprakların dökülmüş, kalmışsın mevsimsiz.
Sorma Sevda yüklü gönlün ne halde, Anlatacak derdin var mı, dinleyecek birileri?
Belki bir gün yeniden açarsın, Belki bir gün yeniden sevmeyi öğrenirsin.
O zamana kadar bekle Sevda, Belki bir gün gelir mutluluğun sırası da sana.
©hasanbey.
H