Kırk iki yılı sığdırdım şu dünyaya
Bir gün nasılsın diye sormadılar
Ağır aksak yürürken bu yolda yaya
Düşersen tutalım mı diye sormadılar
Çektim artık elimi eteğimi her şeyden
Ahvale hacet yok artık kendimden
Düştü her kez bir bir gözümden
Hatamız ne diye gelip sormadılar
Yakını ırak ettim çekildim köşeme
Yıllardır hasretim eski olan neşeme
Öyle anlıyorum nasıl gelirse işime
Ne den böylesin diye sormadılar
Yoruldum başkasını düşünmekten
Olmayacak hayalleri düşlemekten
İçim dışın yara içinde işlemekten
Halin nedir diye bir gün sormadılar
Aydınlık aradım günün her saatinde
Gözümün önüme çektiler açılmaz perde
Bu mu dünyadaki adalet hani nerde
Senin hakkın bu mu diye sormadılar
Yıllarca her gece uykularım bölündü
Ben hep mutluyum diye böyle bilindi
Yazacaklarım daha çoktu ama silindi
Neden yazmıyorsun diye sormadılar
Mehmet EMCİ 19/09/2021
©seyyah58
M