L

SORUNUN BAŞLADIĞI YER

Umarım her yaşım bir yaş alır
Her damlada bir yaş daha bir darbe daha
Ama insan ne kadar gidebilir ki böyle
, zamanını tutturabilir mi
Her gün bambaşka bir güne, birbirinin aynısı sabahlara uyanıyoruz
Birbirinin içine girmiş dertlerle savaşıp yeniliyoruz
Hayatı mı hafife alıyoruz yoksa..
Ölümü beklemek acının bitmesini istemek niye
Her şeyin bittiğini düşünmek
Kendimizi düşünmek
Çıkarlarımızı düşünmek...
Küçük bir çocuğun acısını küçümsemek niye
Bazen hiç konuşmamak gerek
Her şeyi bildiğini zannedip boşboğazlık etmek niye
Geçmiş geçmişte kalsın
Biz önümüze bakalım
Öyle demek istemedim
Susmak aklınıza niye en son gelir
Niye görmezsiniz kendi sorunlarınızı
Mutluluk nedir hiçbirşeyi olmayan birinin gözünden
Ailesi olamayan birinin.gözünden
Aile nedir bilmeyen birinin gözünden
Çocuklarının acı içinde ölmesini izleyen birinin gözünden
Bu kadar varlık içinde sefillik niye
Biz mutluluk bilemeyiz
Hayatta saf dışı kalmış hayallerimiz
Bize öğretilen ve tek bildiğimiz ise
Acı ve gözyaşı
İşte bunda oldukça iyiyizdir
©
©lil.