Soruyorum, inan soruyorum şu yalnızlığa
Maviliğine kaybetmiş göklere soruyorum
Gri rengi almış toz toprak olmuş gök ;
Ölülere sor diyor onlar iyi biliyor
Soruyorum, inan soruyorum bu Ölülere
Rengi morlaşmış, soğuktan buz tutmuş
Soğuk teni sıcak kalbi olan ölülere soruyorum
Bu şehre sor diyolar bize borcu olan şehre
Soruyorum gerçekten hemde en derinden
Şehire soruyorum anlat diyorum anlat
Haritadan silinmiş o şehir birden canlanıyo
Tam anlatacakken bir sallantı oluyo
Bu sefer kime sorayım diyorum
Aklıma analar geliyo evlatsız analar
Soruyorum analara ana nedir bu yalnızlık
Ağlamaktan gözü kurumuş ana sarılıyor bana
Soracak kim kaldı, vicdanım vicdanın vicdanımız
Vicdanıma soruyorum nedir bu toz bulutu
Vicdanım bana en sonunda cevap veriyor;
Bu toz bulutu bir yalnızlıktır esen bir yalnızlık
Bu toz bulutu ağlayan bir evlatsız anadır
Bu toz bulutu hayalleri ile kaybolmuş bir şehir
Bu toz bulutu ne ölü ne diri
Bu toz bulutu vicdanımdır, vicdanındır vicdanımızdır...
©aşık.merdo
A