sırtında ki yük hafiflemişti
çünkü erzağı bitmişti
kendine çare atara iken
bir ağacın dibine oturu verdi
hava kararıyordu
şovalye öyle mutluydu ki
çünkü yıldızıyla buluşma saati idi
geceyi hasretle izlerken
bir ses işiti verdi
başını o yöne çevirince
tanıdık bir yüzle göz göze geldi
bir anda ağlamaya başladı
bu ne kadar da garipti
orada kimse yoktu ki
hüngür hüngür ağlar iken
konuşmaya başladı
çok açım çok susuzum çok yorgunum
tek istedigim sana olan sözümü tutmaktı
hayallerimin peşinde gitmek
hiç bir şeye imkansız denemekte
çok yorgunum büyükanne
Evet bu gün bu kadar yaza bildim ama yarın her şey başlıyorlar sevgili okurlarım 😊😊
bu metnim ile ilgili bana böyle olabilir dediğiniz fikirlerinizi mesaj olarak atabilirsiniz
©öznurseven
Ö