Yorulduk,tutunduğumuz dallar kırılırken yine yüreğimizin üstüne düştük...
Dizlerimiz değil yüreğimiz kanadı.
Gözlerimiz değil yüreğimiz ağladı.
Yoktu ne yaramızı saraçak ne gözyaşlarımızı silecek bir el.
Yada
yada
ben yanındayım korkma diyecek bir yürek
Yoktu işte..!
Biz doğarken içmiştik acının şerbetini
Kader kimdiki değiştirsin bu denklemi..
Biz düşe kalka öğrendik sadece kendimize güvenmeyi. Düştüğümüzde de
Güldüğümüzde de sadece kendimiz için var olmayı.
Şimdi
Şimdi söyle hangi söz acıtır canımı yada hangi yara kanatır yüreğimi..?
Ben yolumu kendim çizer,tek başıma yürüyüp başımı eğmem...
Nokta...
Ünlem yok bu yolda....
SuZi
©__suzi___
_