şöyle güzel bir dertlenelim
masamıza serefimizi koyalım
acı keder kader diyelim
açalım rakımızı
tokusturalım kadehlerdeki acılarımızı
kimse bilmez bizim anılarımızı
Özlemlerimizi
Gecelerde sakladığımız gözyaslarımızı
dayanmaz olur her bir hecemiz
karanlıklar ay ışığında tek efendimiz
acılarda yaşAyıp acılarda özlüyoruz
hatta ölüyoruz zerre zerre
giderken Maviliklere
özgür hayallere
Mazlum kalıyoruz siirlerimizde
Sonuçta uyuyamıyoruz bu gecede
G