Toprakları nazlı yâr ey Kudüs !
Söyle şimdi nedir bu gördüğümüz.
Yoksa biz rüyada mıyız ?
Nedendir bu sükûnet dolu ruhumuz ?
Ağlama ey Kudüs !
Ağlatanlar utansın.
Şimdi minarelerinden ezanlar yerine,
Selalar yankılanıyor hece hece.
Annesiz kalmış bağrımız bir gece.
Ağlıyor çocuk sessizce babasının ölümüne.
Nasıl sessiz kalalım ey Kudüs !
Kalbinde vicdansızlar nâralar atarken,
Biz nasıl rahat uyuyalım erkenden ?
Çocuklar bahçende top oynarken,
Öldürülüyorsa, nasıl sessiz kalır bu beden?
Söyle şimdi ey Kudüs !
Hangi ananın bağrına kor düştü üzerinde ?
Hangi baba evine ekmek değilde
Canı ile gitme telaşına düştü bugünde.
Ağla ey müslüman !
Nedir bu soykırım diye diye..
Ne zaman uyanacaksın ey Müslüman ?
Nedir seni insanlar can telaşındayken uyutan?
En büyük gaflet perdesini gözlerine seren,
Nedir anlat ey vicdan !
"Komşusu açken tok yatan bizden değildir"
Diye haykıran Hz. Muhammed'in
Sevdalılarıyız biz yürekten hissedin.
İçimizdeki bu ateşte nedir ?
Orada masumlar canlarını verirken.
Bizi duadan esirgeyen nedir ?
Bize onları unutturan bu hayat nedir ?
Uyan ey kalbinde zerre vicdan bulunan !
Uyan uykundan !
Sapanlara karşılık
Keskin nişancılarıların
Bir tutulduğu bugünde,
Bizi gönül ağrısından uzak tutan nedir ?
Hangi boş hayat telaşesidir ?
Uyan müslüman uyan bu gece !
Yankılansın yüreğinde bir ananın acısı.
Bir çocuğun baba diye diye haykırışı !
R