Söyle bana, kara gece şimdiden,
Neden herkes, senin gibi karanlık?
Ben bile, utanır oldum kendimden,
Zerre bile olsa, vardır düşmanlık...
Dost bile dostuna, söylerken yalan,
Kara bir hüzündür, bir bana kalan,
Dillerde gül açıp, kalplerde solan,
Hayır nerededir, nerde pişmanlık?
Masallarda kaldı, tüm iyilikler,
Bir zulüm uğruna, tüm delilikler,
Hayrın nur közüyle, yansın ilikler,
Gönül rahatlasın, bulsun yeksanlık...
Nesillere söyleyecek sözümüz,
O gözlere, dolu bakan gözümüz,
Pişman iken, gösterecek yüzümüz,
Kalmadı ki, anlatalım insanlık...
Yok mu dermanı, diye sorarlar,
Çare bulmak diye, kafa yorarlar,
Bin cahille, bir tür akıl ararlar,
Bulamazlar varsa, kalpte şeytanlık...
Mazrubi kalasın, sözünün eri,
Bu dünyadan göçen, gelmiyor geri,
Doğru yol görünür, öteden beri,
Doğru neredeyse, orda mihmanlık...
©mazrubi
M