( ORTAK ŞİİR )
Gülüşlerin saklı azad
eden yüreğimde
Yağmur gibi ağlıyor gözlerim
iflah olmaz sana olan sözlerim
Aradan onca mevsim geçmesine rağmen yakıştıramıyorum
ayrılığı sevdamıza..
Belki koca yalan bir dünya
Sığdıramadı kör kütük sevdamızı
Hasret oldu ama acı da vardı ayrılıkta sen yine yıkıp geçtin dünya mi Hayallerime kelepce takıp en kuytu yerlere kara toprağa gomdurdun şimdi mutluluğun adını bile unuttum mutlumusun!!
Benden sonra mutluluk
nedir yaşıyormusun
Söyle!! Susma söyle
hadi durma haykır
bana mutluluğunu
Utansın kaderim
yerin dipine batsın
ben burda yetim yalnızlıklarımla yaşarken sen kime aile oluyorsun.
Kimsesiz kalmış bir garip oldum sonra kimse almadı kalbine ve kimse girmezdi kalbime şimdi haykjrislarim var gökyüzüne Sensizliği anlatıyorum kendime ve Hayallerime söylesene kaç mevsimde kaç kalp kırıklığı yasatabilirsin bana şimdi sen gidislerinle hedef olmuşsun ben ise acılara meftun kalmışım yalnızlıklarım icinde
Ş