Sensiz bin mevsim durgun içimde
Söyle seni sevdiler mi hiç böyle
Kaç fırtına atlattım kaç gece
En son sende düştüm kalkamadım tek gece.
Boşver anlamazsın da bu sözleri
hüznüme hüznün eşit değildi
Ya bırak Allah'ın aşkına
bıraktım bir şubat gecesinde ikimizi
her yer mahşer gibi kokar şimdi
İçimden gelmez gülümsemek eskisi gibi
Takvimlerde hep arar gözlerim gözlerini
gülüşlerinde saklamistim hep hayallerimi
Bir bir ölüyor umutlar içimde şimdi
Ben karanlığın oğluydum
gideceğin bir yerde belliydi
Seni yaşatmak için öldürdüm içimde kaç beni.
Ağladım sisli dumanın içinde
Göz yaşlarımi sakladım gülüşlerimin icinde
Yüreğinde yerim yoktu dünde
Seviyorum diyerek kafaladın beni kaç gece
Ölüm fermanım ellerindeydi
acımadan öldürdün yüreğimi
içimde Koskaca bir şehir yerle bir !
Söyle, kaç kuruşluk sevgine yenildim.
söylediklerim suskun şimdi..
©karanlık_1
B