Bazen yalnız,
Elinin değdiği yerde çarpıyor yüreğim.
Tenin iz oluyor yanağımdaki çukurlukta,
ben ise izine rastlayamayan bir kadın...
Şimdi yırtsan göğüs kafesimi,
İçimdeki bir dolu kuşları alsanda
kurtulsam bu meşhur yalnızlığımdan.
pür yaşasam kendimce,
pir yaşamış olsamda farketmez artık bana.
Bir şarkı bul kendine,
Bir dost bul karalar bağlamadan.
Yelkenler kabarırken
Rürgar kırbaç çekerken,
Bir sevgili bul kendine aşkın limanından.
Göğü andıran bir kadının elinden tut.
Tutki boşluğun hisle dolsun,
Yalnız kalma sende
Benim gibi kendini avutmak için,
Çiçeklere sarma.
Bir kadın gör düşünde,
zümrüt gözlü.
Kahve gözlüleri sevmezsin artık diye
Görmek istemezsin diye,
mavi gözlü,
kehribar gözlü,
güzel olan...
Sen kendini düşün,
Benim düşündüğüm kadar kendini.
Varmak istediğinin ötesine geç mesela,
Aynı nakaratta takılıp üzme kendini.
Sen derdin ya,
Vakti geçer şarkıların ve şiirlerin.
Tıpkı aşkların ve ellerin gibidir onlarda
Su gibidir...
Dokundukça çoğalır dokunmak.
Benim pişmanlığını yaşadığım o dokunmayı siz yaşayın.
Abartın, aldırmayın insanlara
Sevişmeyi tadında bırakmayın.
Ben seni bir görünce,
İçimde kaç ayaklanır bir bilsen.
Git yap demek kolay ama,
Gel gör ki sol taraf tutulup kalıyor.
Yapmak, yıkmak
Sonra yeniden yapmak,
Ve hiç yıkmamak gelir insanın içinden.
Baltayla bir putumu boynundan kırıp,
Olmazsa olmazlarımdan vazgeçemem bana kalırsa.
Bütün bir sevinci ve acıyı tek kişiyle,
Bedeninin her yerinde denemiş bir zavallı var burada.
Hep kavuşmak iklimi dediğim bir zamanda Ayrılmanın tam zamanı şimdi.
Bunu sen söyledin ben değil.
Sen şiir yazmadın ama
Ben gözlerinden ve küfürlerinden,
Hakaretlerinden anladım.
Tüm bunları bana sen söyledin.
Samanlıkta iğne aramak gibidir
Sarfettiğim kelimelerin kanadından tutmaya çalışmak.
Bulamam onları bilirim
Herkes bir cümleden nasibini aldı
Ve bitti her şey.
Zaten bir benim ucuz hayatımda,
Her şeyin bitmesi bu kadar kolay ve basit.
Bitti
İşte bu kadar kolay ve basit...
Ya kalbin dilini keseceksin,
Ya da kıracaksın kalemimi
Ve bir mısraya dahi dokunmayacağım şiirlerimde.
Yoksa yolun sonu yol,
Benim sonum güzellik olmayacak biliyorum.
Kendimden bilirim,
Sırf bu yüzden inanmam mutlu sonlara.
Mutlu dostluklara
Ve tatlı sevgilere.
Delikanlılara yüz çeviririm.
Korkumdan kimseyle göz göze gelemem ben.
Biriyle dost olmaya çekinirim artık.
Bendeki güvenmenin içimde bir hesabı kalmadı.
Birini sevecek dahi olsam
Anlatamam ki kimseye.
Belki her dost aynıdır diye
Katlanamam...
Bir arkadaşımın dediği gibi
Ucuz bir insanımdır belki.
Çok hata yapan bir insanımdır
Kalpsiz ve müfrit biriyimdir.
Hülasa yine kaybettim yolumu.
Hiç bulamamışken yine
Bir şiirde daha aldattım sizi.
Bir bendim zaten iyiliğinize ters
Bir benim bu dünyada kötülüğe müvazi...
©aspidistra
A