Sevdamız dildeydi diyecek olduk
Ne var ki bir türlü söyleyemedik
Dudaklar ısırdık kan bile yuttuk
Halimiz utangaç gösteremedik
Sokaktan geçerdin başınız yerde
Bir türlü bu zata döndüremedik
Nöbetim biterdi ışıklar söner
Geceyi bir türlü öldüremedik
Sabahlar olurdu ekmek sırası
Ekmeği ortadan böldüremedik
Fırında hazırdı yürek yangını
Uğraştım durdum da söndüremedik
İki göz beklerdi her köşe başı
Gözlerde bir inat görüşemedik
Vazgeçsem bitecek bu kaygı bende
Ekmek ve su gibi vazgeçemedik
Yıkımlar olurdu kavga kıyamet
Kafa göz kırılır önleyemedik
Polisler kovalar ayaklar atlet
Dolaştık sokaklar bitiremedik
Ne bahçemiz vardı ne de baharlar
Çiçekler çalardık süsleyemedik
Her demet hikaye sevdadan yana
Ellerde kalırdı biz veremedik
©sensey
S