Uçmak isterken daha da yandı kanatlarım,
Bağırmak istedim,kapattılar ağzımı,
Koş,kaç özgürlüğe dedim,
Benzin döküp yaktılar yolları.
Elime aldım bir kağıt kalem,
Kalemin ucunda saklıymış özgürlük meğer.
Yazdım,çizdim,özgürce
Sakladım kağıtları insanlardan uzak yerlere.
Bolca sevdim, özgürleştim.
Kafesleri kırıldı ruhumdaki kuşların.
Olabildiğince herkesi gülümsettim.
Neşelerini hüzün kafesinden kurtardım.
Al sana özgürlüğün anahtarı,
Sev,yaşat,yaz,çiz...
Kısacık hayatta köle olmamalı.
Herkes kendi özgürlük anlayışının yolcusu.
©anyela
A