SÖZ

Söz çıkar ağızdan iyice gerilmiş bir yaydan çıkan ok gibi.
Ya bir gönüle dokunur ya da ortasından kırıp geçer.
Rüzgar ters dönünce attığın ok yine kendine kavuşur.
Söz bu, duyulunca kulaklardan bir daha silinmez.
Öfkeyle gelirse bir nehir, gümbürdeyip öfkeyle gider.
Sevgiyle geldiyse bir pınar içene kana kana sevgi aşılar.
Ham yürekten çıkan güzel söz bile odunu köz eder.
Pişmiş yürekten çıkınca yemesi hoş olur.
Zehirli olunca acısı çok olur bir sözün, unutması da zor...
©seyyah_ruh