sen de bir sır var çözemiyorum
benden başka bir ben çıkıyor
yanından geçerken bir ormanın
ağaçların kalp atışını duyuyorum
sende bir sır var çözemiyorum
zaafım var
dudağından düşen her söze
dolduruyor yelkenlerimi aşkın
esiyor fırtınadan hallice
zaafım var
dudağındaki o ince kavise
bir kurşunsun
savaş meydanında yediğim
demirin insanı terbiye etmesidir
sana olan zaafım
doğru kanıyor
belki ölüm kaçınılmazım
olsun be canım
olacaksa o da senden olsun
ne yapsam çaresizim
zaafım var
dudağından düşen her söze
üzerine aşk sorumluluğu yüklenen
bir avuç et parçasını ver desen
fırlar yerinden bir ok gibi
isteyerek düşer ellerine
ne dersen de
zaafım var
dudağından düşen her söze
©alemifeza
A