okusan bi türlü okumasan
başta kalem verdiler
ele alıp yazmadık ki
gülüp eğlenme basit geldi
sonunda hüzün var denmediki
akıl vardı öğüt veren çokdu
oku adam ol derlerdi
fakirlik hiç bukadar hissedilmemiştiki
almadım elime kağıdı kalemi
bahsetmedim kimseye tükendiğimi
söz dinleseydim şayet
ben görürdüm güzel günleri
top koşturdugum o günleri özledim
terli terli hasta oldugum o günleri
aynı yaşda kalmak imkanı olsaydı
yaşarmıydım ben bu günleri
©atilla0330
A