Dilinden dökülür sözler, birer birer,
Düşer yüreğe, iz bırakır derinden.
Ama bazen kaybolur o sözler birden,
Anlam yitirir, kalır sessiz sedasız beden.
El yorulur, mecal kalmaz,
Düşer yük yere, biter azim.
Ama dil susmaz, anlatmaya devam eder,
Hayalleri, ümitleri, yaşadıklarını dile getirir.
Bazen de dil yorulur, pes eder,
Susar kalır, kelimeler kaybolur gider.
Anlatacak bir şey kalmaz geriye,
Boşluk hakim olur, hüzün çöker her yere.
İnsan bazen elden değil, dilden kayıp eder,
Yitirdiği kelimelerle ruhu da yiter gider.
Sessizliğe gömülür, yalnız kalır,
Arasalar da bulamazlar, o kayıp dili bir daha asla.
©hasanbey.
H