Uzaklara dalmayı öğrendim
Boş gözlerle
Gülümsüyorum artık
Yaralarımı göstermeden
Kuru gözyaşları dökmeyi öğrendim
Soldu kirpiklerim
Evimin yolunu bulabildim
Ekmek kırıntıları olmadan
Sana gelmiyorum artık
Sokaklarına küstüm
Nefesimi tuttum
Bak kokunu unutmak üzereyim
Ne de güzel eksildim
Hiç tamamlanmayacakmış gibi
Hatıraların yerli yerinde
Bakmıyorum artık göz ucuyla
Tembihledim bütün eşyalarımı
Yokluğuna göğüs gereceğiz
Yüzümü asmayacağım artık
Söz verdim çiçeğime
Ellerim cebimde yürüyeceğim
Islık çalacak içimdeki çocuk
Gökkuşağı kovalayacağım
Selam vereceğim bundan sonra
Su birikintilerinde yansıyan yüzüme
Selam vereceğim korkuluklar arasında
Güneşe sadakatini sunan papatyalara
Söz verdim çocukluğuma
Yıldızları tekrar sayacağım
©reşitbilen
R