Geçen sene.
Bu zamandı ben bir hikaye döşsün istedim hayatımın. Ve nefsimin tam orta yerine. İstedim ki (AŞK) denince kalbim korkmuş Bir çocuğun Annesine sarıldığı gibi bende o anda (RABBİM'e sarılayım. Ve bu hikaye böylece başladı ve zaman daktilonun vuruşu gibi saniye saniye harf harf SENİ yazdı kalbime bu gün bu hikayeye baktığımda hala birşeyler eksik' daha hamım hem ateş hem yakıtım ama daha sönmedim bitmedim. Her an düşünmeme rağmen Seni sevmenin davasını ispat etmiş değilim çünkü kalbim tam olarak Seni sevmediği için senden vazgeçemiyor. Hissettiklerimın karşılığı sende olmadığına kanaat getiremiyor ve Seni başka birşeye tercih edemiyor diyemiyorum ey (RABBİM) sevilmeye layık olan bir SENSİN diyemiyorum çünkü ben yalancının biriyim bunun için bu hikaye benim açımdan devam etmeli yetersiz olsada AŞK'ı mecazi AŞK'ı hakikiye değişene dek bundan sonra ne olacak bilmiyorum ama bir gün bitecek. ~SEN~ her zamanki hoşgörünle hakkını bana helal edecek ve ilerde bir gün Çocuklarınla oyun oynarken bende Seni içi edeple dolu bir hikaye olarak hatırlayacağım...
söz veriyorum..🍂
©yusuf-
Y