Ayaz uğramış bir sabahın avlusundayım.
Geceden pay almış güneşle ısınıyor içim.
Kalbimin karlı yollarında hep yalın ayağım.
Esirgeyemediğim canımı yine ben yaktım.
Sabahın beşinde uykuya haram gözlerim.
Aklım mesafelere odaklı, düşünceli sözlerim
Sadece bir yudum içtiğim suya bile,
Şuan kim bilir ne dizeler dökerim.
Yalnızlığın notalarında kırık bir güfteyim.
Öyle bir yerden kırıldım ki, anlamımı yitirdim.
Bu yazdığım sözlerin senfonisinde,
Beni kandıran seslere direnebilirim.
Değişmeyen vakitlerin hissedarı gibiyim.
Saatler her baktığımda birbirleriyle kavgalı.
Beni anlatan bu şiirin yorgun mısralarına,
Üzüntümü dökmek, ne acı bir deneyim.
©ikrar
I