Boynu bükük dalları kırık
Rengi solgun toprağı yarık
Bir yaralı gonca gül kanar
Açmadan solar aman ayrılık
Yaman ayrılık ölümden beter
Yarim oldu el beni terk eder
Hazan da dökülen yaprak gibi
Ömrüm sararıp solunca ne eyler
Akan gözyaşı o da sel e gidince
Hasretim dağ olur sığmaz içime
Bu karşı ki dağlar yıkılır mı hiç
Özlemin isyanı sesime ses değse
Özlemin ayaz da üşütür beni
Üşütür de hasta edince beni
Kavuşmak seninle kalır artık
Ahirette beklerim orada seni
Yalnızlık kulak kesilir dinler
Yalnızlığım şimdi dert kesilir
Gecenin bağrında ağlar ben
Dört duvarlar bana şehit tir
Adını tırnaklarımla kazarken
Duymaz sesimi olmazdı gören
Bu ayrılık of ölümden beter
Öldüğüm yazılır taşa bilsen
Alın elinize kazmayı küreği şimdi
Kazın derin oluncaya kadar yerimi
Gömün beni gömün oraya dostlar
Ben ölmüşüm zaten farketmez ki
Mezarı mı kazın hadi dostlarım
Yeter değil mi fazla yaşarım
Yaşadığım her gün zehir bana
Yeter şu yalnızlıktan bezdiğim
Özlemin ayaz da üşütür beni
Üşütür de hasta edince beni
Kavuşmak seninle kalır artık
Ahirette beklerim orada seni
En ücra yalnızlık beni böylesine acıtan
Yokluğuna alışamadım yıllar geçse de
Bu şehir kendine çeker azap ta kaldım
Bin ah işitirim dermansız kanar yaramdan
Tuz bassam yahut dindirmez mi gözyaşım
Ellere gittin beni burada sen öldürünce
Allah tan korkmaz mısın sen ey vefasız
Şimdi kendi ellerinle toprağa gömünce
Vefa umdum ne bulurum ki zalim yardan
Yari mi bilmezdim böyle 3 günlük dünya
Zevkine kapılınca yazık eder gençliğine
Su başı bulanır da tuzlu akan yaşım dan
Aman ölüm ah ölüm arar sın beni nerede
Alın elinize kazmayı küreği kazın yeri mi
Çoktan ölmüşüm sadece kalbim yaşardı
Yaşasa ne fark eder kalpte sen olmayınca
Boynu bükük dalları kırık
Rengi solgun toprağı yarık
Bir yaralı gonca gül kanar
Açmadan solar aman ayrılık
Yaman ayrılık ölümden beter
Yarim oldu el beni terk eder
Hazan da dökülen yaprak gibi
Ömrüm sararıp solunca ne eyler
Akan gözyaşı o da sel e gidince
Dağda duman olup yar tütünce
Bu karşı ki dağlar yıkılır mı hiç
Özlemin isyanı sesime ses değse
©chn
C