Şu karanlık geceyi mesken tuttum kendime
ansızın yağan yağmuru siper ettim gözüme
yüreğimi böldüm yalnızlığın en ağır geceye
umutlarımı dağıttım düş hayal vesaire...
yaranamadım ah gardaşım
yaranamadım şu kimselere
herkes kendi bildiğini okur
suçum insan olmak sadece
düştüm gülüp alaylar ettiler
korkar olurum kör geceden
büyüdümde adam olmadım
çünkü ruhum çocuktur halen
yoruldum daha yolun başında
ayaklarım geri geri ah basarda
zincir vurdular gülüşüme gelip
oydular içimi ve yavaş yavaşça
neden kötü bu insanlar böyle
haydi derler işimiz düşünce
kapılar kapanır birer birer of
kaldık yani aralarda bu gece
©chn
C