Süheyla!
Geceleri yıldızları sayıklayan sırlara kulak veriyorum
Ve bazı geceler pencerelerimde dilenen yağmurları
Bir endişenin kurbanı İsmail'in kalbi belki
Hasır altında kurşunlara ninni söyler sonbahar dudaklarım
İşte bazı ikindiler nimetini paylaşırım İsa'nın kuşlarla
Anlarım öksüz akşamların gözlerini oyan aç feryadını
Sensizken düşüncelerime doğruları anlattım
Alnımda Peygamber teri,
Dokunsan ağlayacak anne sesi
Süheyla!
Sen giderken rüzgar tanesiydim
Geride dul giyimli bu evin
Camlarında ayı sayıklayan odaların
İşte gidişinde bulutlanan gözlerimden
Gözyaşını içerken gitmelerin
Şimdi yüreklerimizde ateşlerin ağrıları
Şöyle bi baktım da,
Ellerim sen de kalmış
Kalbim sen de Süheyla!
Yine yakın olsan da
Saçlarını örsen ruhuma
Affet Süheyla!
Ya da bağışla!
Seni kalbimle sevdim
Yine sevebilir miyim seni kalbimle
©16brsa61of
1