Dağlara haykırdım feryadımı, taşlara vurdum yumruklarımı, Göklere yükseldi ahım, inledi her yanım. Bir sen mi duymadın bu feryadı, bu yakıcı acıyı? Beni yaktığın gibi sen de yanacaksın, sevgili Şükran.
Şükran, ah Şükran, ne yaptın bana? Kalbimi paramparça ettin, ruhumu yaktın bir kor gibi aşkımı hiçe saydın. Seviyorsun sandım, meğer bir yalandı, bir aldatmaca. Şimdi yalnızım ben, karanlıkta, çaresiz bir seven Şükran.
Gözyaşlarım sel oldu aktı, sulara karıştı. Acım bir deniz oldu, boğuldum ben bu denizde. Seni unutamam, asla affedemem. İntikamım olacak, değil hak seni yakacak bunu bil Şükran, bunu bil.
Bir gün pişman olacaksın, yakacaksın kendini.Acımı hissedeceksin, anlayacaksın ne demek sevda aşk.Ama o zaman çok geç olacak, ben çoktan gitmiş olacağım.Yalnız kalacaksın karanlıkta, çaresiz, tıpkı benim gibi Şükran.
©hasanbey.
H