Kalemin ahestesinden,
İnce ince süzülür hatıralar.
Yazılanlar her cümle sonunda,
Mazinin çerçöp edilişini hatırlar.
Dilime sarılan sükûnetin, Yansıttığı bu sancı.
İstikameti sis bulutuna çevirir,
Ve yaraya merhem bulamaz hancı.
Riyalı teselliler derdin uykusunu çalar,
Kâbus ise badirelerin elebaşı,
Dört duvara edilen hitaplar,
Artık yalnızların bahane marşı.
Süregelmiştir asırlarca korku dolu bakışlar,
Göz ferlerinin silüete dönüşmesi büyük acıdır,
Sabah semasına küskün şu gözden yağışlar,
Ayrılık notlarının ilhamı için baş tacıdır.
©ggurkann
G