Geceleri uyumadığım da düşünüyorum artık.
Ölümü, umudu, mutluluğu, hiç olmadı seni...
İçimi bir karartı kaplıyor sinsice.
Varsa bir damla uykum
o da gidiyor sessizce.
Düşünceler ve ben.
Sorguya çekilmiş misali zorlanıyorum resmen.
Elim ayağım titriyor, başıma ağrılar giriyor.
Ölüme, umuda, hatta mutluluğa bile cevap buluyorum da sıra sana gelince yutkunamıyorum.
O an ya meded! der de beden nafile.
Yine şükür meselesi ya.
Düşüncesi kafada
Ya yürekte olsa.
BÖRÜ
15.10.2018
©gökbörü
G