Uzak topraklarda bir yerde,
iki gönül iki yangın yeri.
Biri su,biri ateş misali,
Sımsıkı sarılı yürekleri.
Kenetlenmiş elleri sonsuza dek..!
Suna Mehmed'i,Mehmed Suna'yı çok seviyor.
Mevlam ayırmasın böyle sevenleri.
Gün oldu gurbet kesti yollarını,
Gün oldu kara kışa esir,
Dağların ardındaki çiçek bahçeleri.
Yinede Suna Mehmed'ini,Mehmed Suna'yı sevmekten vazgeçmedi.
Fakirdiler;ama zengin yüreklerinde umudu yoğurdular gün gün usanmadan.
Güzel günler görmediler belki,
Belkide hiç göremeyecekler..!
Vazgeçmediler;ne sevmekten nede kenetlenmekten,bir gün bile.
En güzel sabahları el ele karşıladılar,
En büyük acıları birlikte ğöğüslediler.
Ve bir sonbahar mevsiminde;yaprak gibi el ele solup düştüler toprağın bağrına.
Suna ile Mehmed'in sevgisi...
Belkide en güzel cevaptı
Herşeye dair...
T