Bir hiçlik havuzunda boğulur anılarım
Kimsesiz umutlar haram saymış gündüzleri
Aşk ve nefret hayatta bilmezdim bu iki faili
Gömün artık ruhumu bedenim toprakta kaldı dingin
Hasret ağlatır hasımlarını, ansızın salınır yapraklarda
Gelme artık sürur bitir bu hokkabazlığı
Durmayan saatler ve geçmeyen zaman
Nedenini bilmediğim yaralar acıtır sabahları
Göğsümde ince bir sızı
Mazinin toprak kokan elleri defnet kimsesizliğin buhranına beni
Aldattı insanlar dostluk ve sevgi yalanlarıyla
Zorluklar ağlaşıyor gökdelenlerin rüzgarında
Bulutların içinde dökülmeyi bekleyen pişmanlıklar
Ölümün inanılmaz vahşeti ve dinmez çığlıklar
©mevhum
M