Tan yerim ağarana kadar sabahladım içimde
Bir iki nefeslik dalmışken ömrümün kıyısında
Yıldızların çığlığıyla kendimi yitirmek üzereyken
Kıyısından döndüm boşluğun.
Kâbusun karanlığını bekliyorum
İki yüzlü umutların yüzsüzlüğü tenimi karartmadan.
İlk nefesimi almadan, yerküreyi tanımadan
Geri dönmem lazım, o sûrete bürünmeden önceki hâlime
M.ARIDAŞ
M