Yaşatmadılar ki yaşayayım
hor gördüler ezip dışlanırım
kovulup sürgün yedim böyle
imiş kara yazı ne gelir ağlarım
zincirlere bağlandı gönlüm
hor görüldü garip ömrüm
bir gece vakti aldılar beni
ben bu şehire anı gömdüm
anlamaz kimse ne desem
hayat güler mi hiç bilmem
yaşamak zindan haram dır
ettiler bana tuzak gelemem
sazım çalar bağrım kanar
kanadıkça kabuk mu bağlar
oy dağlarım esiyor soğuk asi
üşüyorum bugün yine of sarar
her yanımı memleket hasreti
özlemi yarım kalmış bir şiiri
veya türküyü söylemek olur
yasak el konulmuş sevgileri
açmadan soldurmak gülleri
bırakıp gitmek öylece şehri
dokunuyor içime kalan artık
mesken ettim kendime elleri
önümde kabus yıkılmaz engel
dönemem gayri sen bana gel
umut yüzde tebessüm candan
bir gülüş tür soldururlar elbet
gel sevgilim bitsin gurbet
bi yerde gönül koyma dert
uzaklarda yım gelemem ki
ben sana kalırım ah hasret
gel bana bitsin artık gurbet
sabredecek gücüm kalmaz
yalnızım buralarda sensizlik
ağır geliyor sevgilim çarem
yok tükendim gayri kalan da
bir yanım ölüm soğukluğu ki
bir yanım karanlık çıkmaz yol
uykular haram gece doğmaz
sabah ım olmuyor gel of oof
©cihan.
C