C

SÜRGÜN

yüzüm gülmez acılar içinde
karanlık bir geçmiş izler de
zaman var olan bir hayat ol
yalnız bir ay parlar gece de
o yâr beni sorar olur mu
burda beni eller vurur mu
sığındım duvarlar arkasına
nefesim burda boğulur mu
memleket sevdası yla yanıp tutuşan
yürek yıllar geçer sene büyür vakit
yağmur ve yalnızlığa kapanan gece
gözlerim bilinmez bir uzakta sanki
çırpınan yaralı bir haykırış misâli!
Ne zaman yalnızlığa yüz çevirsem
doğrulur üzerime namluda bitsem
hasret kaldım gurbet engel olunca
yâ memleket sevdası yla ölür sem!
saz çalar ım telleri vururum
gardaş aklım bir yol bulurum
topraktan geldim toprak can
alır burası çıkmaz bir sonum!