Sürgün içinde sevdam tutsak
ulaşamam o ellerine ten uzak
şehirler suskun gece ay başka
karanlık doğar üzerime tutsak
esirim gün yüzü haram bana
ömrüm geçiyor şu yalnızlıkla
umut yok hiçbir yerde düşler
kayıp gülüşlerim solgun oysa
yağmur başlar gözyaşım olur
dert üstüne keder birikir durur
boğar beni yalnızlığın pençesi
kurtulamam bedenim yorulur
memleket hasreti sarıyor beni
gurbet elde özlüyorum ülkemi
vuruyorum tellerine sazın ben
hüzünlü bağrı yanık türkü gibi
isyanım benim içimde durgun
hesabı yok şu ömrüm yorgun
unutuldum dışlandım burada
zaman gider hayat asi vurgun
can kırık yüreğim paramparça
durmaz kanar herbir yanımda
gördüğüm yüzler hep yabancı
gömüldükçe en derin karanlığa
©aşıkcihan
C