Tövbeler olsun bana,
Bir bardak çay içiminde,
Düşündümde,
Güldüm kendime...
...
Ben sadece kendine susmuş bir adamım,
İnsan kendini affetmeden,
Tanrıdan nasıl bağışlanma isteyebilir ki,
Sen de affetme beni,
....
Bir boşluk işte,
Zembereği kopmuş bir zaman diliminde,
Özür dilerim kendimden,
Fırat nehri gibi yıllarca aktığım yerleri, bulamadım,
Suyumu toprağına getiremedim...
Ben bir suskun ırmak,
Akıp durdum kendi içimde...
©araftan
L