Ne söylesinler ki, onların adı suskunlar
İçindedir dertleri, hepsi sakin, durgunlar
Dinmez fırtınaları, bitmez hiç kavgaları,
Cevapsız olan soruları kime sorsunlar
Kimseyle konuşmaz, onların adı küskünler
Kimse sevmez yükseleni, beklerler düşsünler,
Aşkı yaşamamışlar, çekmiş ömrü sürgünler
Söylemesi çok kolay, böyle nasıl gülsünler
Mevsim hazan, doldu kalplere yine hüzünler
Masum yüzleri hiç gülmez, her zaman üzgünler
Bilmiyorum ki, daha başka kime küssünler
Kimseyle konuşmaz, onların adı küskünler
Acısı bizden çok, felekten yemiş vurgunlar
Bakarsın hallerine, hayattan hep yorgunlar
Esir hayatıymış, ayağında prangaları
Ne söylesinler ki, onların adı suskunlar
©yusufguney
Y