Anlatamayack kadar suskunum
Bir evren kadar karışık
Ezilmiş bir çiçek kadar ilgiye muhtaç
Neyin davası bu diyorum?
Lâl olmuşum kendi dünyamda
Sinemde susmayan yankılı sesler...
Nasılda bastırmış bunu ruhum?
Beni teselli edin der gibi duvarlara bakıyorum.
Hüzünlerimi bölüyorum günlere
Göz yaşlarım eşlik ediyor acılarıma.
İçimde bir ağıt kopuyor
Yaşayamadığım yaslar adına.
Kalbim taş kesiliyor.
Bir öfke ki içimi sarsıyor
Yeniden ayağa kalkıyorum
Güçsüzlük acizliktir diyorum.
Düşüncelerim nöronlarımda dalga dalga
Ve anlıyorum ki
Ben yas tutmayı bile beceremiyorum.
©elimiel
E