Yazdım seni bir şiirimde..
Birkaç gün önce..
Hırpalanışını.
Ezilişini.
Yok oluşunu.
Oysa dünyaya geldiğin ilk günlerde
Ne çok sevilirsin be çocuk..
Kimse kıyamaz sana..
Sonra kızar annen kaşını çatar birgün..
Baban bir tokat atar...
Giyemediği taytları, mini etekleri giydirir annen sana.annen büyürken.
Baban da niye böyle giyiniyorsun diye kızar.
En nihayetinde büyümeye uğraşırken,
Bir insanımsı gelir...
Hayat da bir tokat atmıştır umarsızca
Ve..
Perde...
Baraküda 🍀
©baraküda
B