susmak

İnsan en çok sevdiğine kapatır kendini!..
En çok sevdiğine emek verir, en çok sevdiğine susar, en çok sevdiğine şımarırmış.
Omuzları yerle yeksan olsa da; dik dururmuş sevdiklerinin yanında, çünkü onları üzerse; kendi kahrolurmuş, yok olurmuş.
İçinde gizler, içinde yasarmış her yangını, her fırtınayı.
İnsan en çok kendine kızarmış; hayatta en çok kendine eziyet eder, en çok içine damlatırmış incileri.
Gece karanlığını bekler, gündüz kalabalıklar da yalnız gezermiş.
Bütün bunlara rağmen yinede sabır dilermiş sığınırmış mevlaya.
Nedensiz nedenlerle insan en çok sevdiğine susarmış...