Kusursuzluğa misal yaratılışında,
Yokluğun sonsuz varlığa tezahüründe
Kargaşanın merkezine,ahengi yönünde adeta
Çekimine
Hezimetin insan yüzlü tekamülüne
İnceliği keskinliğe eş tutarak
Çizgi olur dururdu.
Bir yaş aralığı nasibiyle susmak kere susmak
Aralığın sırça sarayına
Akşam gölgesindeki zincir,
Bir eklem bir kas gibi aralandığında
Şehrin korunaklı,sur içinde devinen gövdesine
Kolye değerdi başını göğe ne zaman yaslasa.
Tatsız,renksiz, kokusuz,
Fakat fazlasını eksiltmekten istila edilecek
Ab-ı hayattan elzem
Ve ondan daha
Yakın olan yanından başlardı
Derinliği hayata katılan kesik.
Diriliği sıratta yıldırım olurdu
Arafta refakati dilenen muhafız
Kaynayan eski gücünde kemik
Çağ doğuran bin at çatlasın da ulaşılmaz
Mahşere bürünen gölgelik.
A