W

Susmak ve Gitmek

Can desen gurbette,özlem yürekte
Sürgün,her nefeste yalnızlık...
Bir sigara bir pencere
Gözlerim yollarda geçmez zaman...
Hasret yaradır,sancıdır
Kavuşmak çok uzaktan geçen bir gemi
Umut desen kocaman bir yangı
...
Vurulmuştum,ağlamaklı bir baharda
Yapraklar filizlenirdi dallarda
Kendimi bulurdum kollarında
Aşkın şarabını içerdim doruklarda.
Sarhoş olurdum, kırık-dökük gecekondularda...
Gönlüm sandal olurdu,sen okyanus
Sen savururdun,ben deryanda kaybolurdum
Taaa ki ! Sevda feneri gözlerin parıldayana dek
...
Uyandım bir şafağın soğuğunda,
Zemheri ayrılıkların gözyaşlarıyla yıkandım
...
İfade edebildiğim onca çılgınlıkların
Ve yarım kalan türkülerin
Kavrulan çığlığımıydı yaşadıklarım
...
Karanlık çöker
Gecenin istasyonuna vurur yalnızlık
Kara tren gibi çarpar ayrılık
Vagonlarına yüklenir hûznüm
Bir istasyondan bir istasyona
Başımda duman
Göç ederim sorgusuz
...
Neyse;
Gece biter ay gider
Hava serinler sabah olur
Hafiften yağmur çiselir
Dilimin ucuna damlar küfürler
Vakit geldi sanırım
Ömrüme sövmeden yüreğim,
Eksildiğim yerden
Susmam ve gitmem gerekir
...
@esqici
©esqici