Sussun artık sesler..
Yorulmuşum halimden..
Ben kendimi infaz ediyorum..
Kalemimi adımla kırıyorum..
Asi şehrin caddelerinde dolaşmayı bıraktım...
Zaten adımlarım her zaman korkak ve titrek olurdu..
Köhne kalp dudaklarında sevgi dilenmeyi de terk ettim..
Emanet duyguların sahibi ben değilim..
Şafak bir avuç biliyorum ama içimde toplanmış şu dünya...
Bedenim mi mahkum?
Yoksa ruhum mu?
Bilemiyorum...
Tek bildiğim şey terk ettiklerimin ardına bakmamak...
Zaten terk ettiklerim benim değil...
H