İlkbaharın sonuydu senin ile tanıştığım o gün
Bilmezdim ki senin benim ilkbaharı'm olacağını
içime bir kurt düştü önce ateş başladı şimdiden
Yayıldı kalbimin her bir ücra köşesinde neden
Bana bu kadar yumuşak hissettiriyor o gülüşün
Sırf senin gülüşünü görmek için bile ölürüm
Sâdıkaneyyî yâr eyledin bana kendini öğrenmesende
Dilim tutulur oldu seni gördüğüm her yerde
Utanıyorum çekiniyorum senin güzel gözlerin karşısında
Bir gün otururken sessiz sakin duydum son bir sözünü
lakin artık çok geçti bir sevdalın varmış adını bilmesem de Mübalağa ettim kendimce o gün sözlerin karşısında bile
Kimi bilmez aşuğunu uyur uykuda derin derin
kimdir senin aşuğun uyur öyle serin serin
ben sana olmuş iken deli divane dilsiz bir bülbül
Son çare olarak yaşamı sona erdirmek makül
Dikkatle bak şimdi kıtâlarıma ismin saklı orada
uğraşmayacağını biliyorum yada ölsem bir
Damla gözyaşı akıtmayacağını bilsem bile
Bak sakladım .seni yine kalbime yazdım
Gönlümün kör gözüne gözüne açıldı bir anda
Sana hissettiğimi hissettirmeye korkuyorum
Anlaman için gerçi çöle dahi vursa bu Mecnun kendini
Sen yine eylersin hislerimi birer meçhul
©aliyylc
A