Şu dar odanin soguk yalnizliginda
Ve her şeyin çiplakliginda
Durup bir pencereyi deniyorum
Gizliligin ve yanlizligimin
dişina çikiyorum
Araçlarin İnsanların
Şehrin ve meydanlarin,
kalabaligin ve her şeyin
Içimde yalniz ve yapraksiz
Bir köklü agaci büyüyor
Çiplak ve yanliz göge dogru –l
küskün ama yalniz,
yapraksiz ve uzun
Bir aglama duvari bu.
Yatak ve yorganin
kuru yalnizliginda
aklin dar yalnizliginda
Şehrin ve her şeyin
kalabaligin yorgunlugunda
Saçlarin ve parmaklarin
gözlerin ve gecenin
bu bulanik çaginda
aynalarin sığ görünümünde
Bunaliyorum.
Susmanin kalesine sığınıyorum
Önümde karanlıktan duvarlar var
Sırtımda insan yüklü bir gök var
©mevsimim
Ş