Sukûnetle haykırdım, duyan olmadı, Yüreğimdeki çığlıklar, sessizliğe boğuldu. Bir fısıltı gibi kayboldu rüzgarda, Kimse duymadı, kimse anlamadı.
Gözlerimde biriken yaşlar, Susturulmuş haykırışların birer kanıtı. Kalbimde derin yaralar, İyileşmeyen, açılan her gün biraz daha.
Sessiz çığlıklarım, duvarlara çarparak geri döndü, Bir yankı gibi, boşluğa karıştı. Umudum tükendi, yüreğim dondu, Bu sessiz çığlıklar içinde yok oldum.
©su.kun
S