Hani solmuş bir gül vardı ya;
Dökülüyordu yaprakları...
Hüzün yağmurları damlıyordu üzerine.
Kaybolup gider sandım;
Bir çocuğun Yüreğinde savrulacağını hiç düşünemedim...
Peki, sen düşündün mü?
Senden dökülen hüznün
Başkasında birikeceğini,
Başkasının yarasını kanatacağını...
Susuyorsun işte;
Sende, herkes gibi susuyorsun...
©
Ç