Sevgilim burası geç kalınan güzelliklerin boşluğu
Tam göğsümde derin bi kuyu gibi gülüşün, aklıma geldiğinde ayağımın takılıp düştüğüm
Aşkla bakan gözlerindi bana yukarıdan gel diyen, cırpınsamda uzanamadığımdı kolların
Cezası ayrılıktı aşkın, bilmeliydi kalbim
Tam ortasında bi kuyu olduğunu bile bile kapısını açması son damla oldu
Taşırdı güzellikleri fark etmeden, bi damla güzelliğe kucak açamayacak kadar kötüydü suları gönlümün
Bi dal olur sandım ben sana, suya kapılıp gitme diye almamalıydım oysa içime
Koskoca volkanları sondürecek kadar deli yandı bu yürek sana
Ama bi felaketti bilinmez sularda boğacak kadar büyük bi tsunami gibi yuttu bizi
Sandım ki ateşi yakar geçer önüne geleni.
Nice yangınları söndürende, yakanda biz olduk
Ben yandım alev alev, sen söndürdün hemen serin sularında
Ben hep yaktım sen hep sondurdun...
Ama ben anlamadım,
Ben hep ateşler gibi yanmaya, kavrulmaya alışıktım
Sense kocaman yangınları sondurup akıp gitmeye....
Aktın gittin içime, hala daha akar durursun en derinime
Yana yana kül olsamda sondurmuyor
Çünkü aldılar seni benden...
İçime ak diye beklerim, sımsıcacık ateşimi o serin suların hapsetsin diye...
Ben yakmaya, sense söndürmeye alışkınız
Düşündükçe battığım bu kuyuda sensin
Yalnızca suyunu uzaklardan getirebildiğim..
Kalbim bi yangın yeri ortasında sen kuyusu olmuşsun bu kocaman geç kalınan güzelliklerin boşluğunda
Oylece bakarken sularında boğulamadığım sonsuz bi güzellikken sen
Geç kalınan bi maalesef im ben, yanmaktan köz olmuş
Kalbinden suyunu ceken, kuyusuna inip sönen aşkın
Cıktıkça da yanan bi kıvılcımım belkide..
Geç kalmışım sana, kocaman yangınların ta kendisiyken
Sularında sonmeye razı kucuk bi kıvılcımım...
©doa
D